Yas: hər kəs fərqli keçir

Yaxın insanı itirmək həyatın ən ağır təcrübələrindən biridir. Yas — itkiyə verilən təbii reaksiyadır və onun «düzgün» və ya «vaxtında bitən» forması yoxdur. Kimisi çox ağlayır, kimisi heç ağlaya bilmir; kimisi danışmaq istəyir, kimisi susmaq.

Yasda nələr hiss oluna bilər?

Dərin kədər, boşluq, inanmamaq. Qəzəb — mərhuma, həkimlərə, özünə, taleyə. Günahkarlıq: «Daha çox şey edə bilərdim.» Yüngüllük hissi (xüsusən uzun xəstəlikdən sonra) və buna görə utanc. Yorğunluq, yuxu və iştah pozuntuları. Bunların hamısı yasın normal hissəsidir.

Yas düz xətt deyil

Yas mərhələləri haqqında çox danışılır, amma real həyatda hisslər ardıcıl gəlmir. Aylar sonra, xüsusi tarixlərdə, bayramlarda dalğa yenidən qayıda bilər. Bu, geriləmə deyil.

Özünüzə qayğı

Əsas ehtiyacları qoruyun: yemək, su, yuxu, qısa gəzinti. Hisslərinizi yaxın biri ilə bölüşün. Böyük qərarları (köçmək, iş dəyişmək) mümkünsə bir müddət təxirə salın. Mərhumla bağlı xatirələri saxlamağın öz yolunu tapın — məktub, albom, xatirə günü.

Başqasına necə dəstək olmaq

Məsləhət yox, yanında olmaq. «Nə deyəcəyimi bilmirəm, amma yanındayam» demək kifayətdir. Konkret kömək təklif edin: yemək gətirmək, uşaqlara baxmaq.

Nə vaxt kömək istəmək

Kədər aylar keçdikcə azalmırsa, gündəlik həyat tamamilə dayanıbsa, ümidsizlik güclənirsə, psixoloqla danışmaq vacibdir. Yaşamaq istəmədiyiniz fikirləri yaranırsa, dərhal 103 və ya 112-yə zəng edin.